Τα περιζήτητα γλυκά της Φωφώς, στον Παλαιό Παντελεήμονα

 

Ο παραδοσιακός οικισμός του Παλαιού Παντελεήμονα, στους πρόποδες του Κάτω Ολύμπου, είναι όλα αυτά που έχεις ακούσει και διαβάσει: από τα ιδανικά χειμερινά, ως επί το πλείστον, ορμητήρια για στιγμές αστείρευτης χαλάρωσης. Πράγματι, ο χρόνος σταματάει να κυλά…

 

Στην τελευταία μου επίσκεψη στο χωριό, με θέα το «μυθικό» βουνό, στο «Παλιό Καφενείο» (το οποίο, από το 2019, έχει μεταφερθεί σε άλλο σημείο) γευτήκαμε με την παρέα μου «Τα γλυκά της Φωφώς» (και τις νόστιμες πίτες θα συμπλήρωνα, που η ίδια με πολύ μεράκι φτιάχνει).

Σε ένα φιλόξενο περιβάλλον που δεσπόζει το φολκλόρ στοιχείο -και του οποίου τη διακόσμηση έχει η ίδια επιμεληθεί καθώς «σε κάθε άλλη περίπτωση δεν θα έβγαζε ψυχή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει- η κυρία Φωφώ μου μίλησε για ιστορία του μαγαζιού και την απαιτητική καθημερινότητα.

Απόφοιτη των οικονομικών επιστημών, δραστηριοποιείται στον Παλαιό Παντελεήμονα από το 1995, όταν ακόμη τα πράγματα δεν ήταν τόσο ευνοϊκά για την περιοχή. «Ο οικισμός», παραθέτει, «άρχισε να αξιοποιείται και να μετατρέπεται σε τουριστικό θέρετρο από το 2000 και μετά, καθώς μέχρι τότε δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα».

Η ιδέα για να ανοίξει ένα μαγαζί με γλυκά ταψιού και κουταλιού κι εδέσματα, αν και δεν είχε εξαρχής κάποια σχέση με τη ζαχαροπλαστική, ήταν του συζύγου της, ο οποίος ασχολείται με τον τουριστικό κλάδο.

Οι καιρικές αντιξοότητες με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες (χιόνι, πάγος, ομίχλη) στέκονται τροχοπέδη στο κομμάτι της τροφοδοσίας, αλλά «όταν αγαπάς αυτό που κάνεις, δεν σε σταματάει τίποτα».

Τα πάντα περνάνε από τα χέρια της –κι αυτό μπορώ να σου το επιβεβαιώσω- από την προετοιμασία μέχρι το τελικό αποτέλεσμα.

Κατά τη χειμερινή σεζόν το «Παλιό Καφενείο» λειτουργεί Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, ενώ την περίοδο των Χριστουγέννων (η οποία κοντοζυγώνει) θα την βρίσκεις, καθημερινά, να δουλεύει με πάθος στο «εργαστήριό» της και να εξυπηρετεί με χαμόγελο τους θαμώνες … όπως ακριβώς τη γνώρισα κι εγώ!

Και παρότι δεν είμαι λάτρης του λικέρ, ένα κέρασμα από τα σπιτικά, χειροποίητα ηδύποτα που σερβίρει … με τούμπαρε!

Καλώς να ανταμώσουμε και πάλι, λοιπόν…

Δέσποινα Δαιλιάνη

Previous Post
Ποιος είπε, πως τα Κύθηρα, ποτέ δεν θα τα βρούμε;
Next Post
Fran Lebowitz
#travel
Menu