Φορά πάντα σκούρο μπλέιζερ, λευκό πουκάμισο Brooks Brothers, μπλουτζίν, καουμπόικες μπότες,.
Και ναι αξίζει και με το παραπάνω να την απολαύσεις στη σειρά των επτά ημίωρων επεισοδίων που ετοίμασε ο αγαπητός φίλος της Μάρτιν Σκορσέζε. Αλλά δες τώρα έκπληξη! μπορείς να την απολαύσεις και από κοντά!
«Η ζωή είναι τόσο παράλογη πλέον που είναι σχεδόν αδύνατο να είσαι σατιρικός αυτή την εποχή» δήλωνε σε συνέντευξή της πριν 20 χρόνια.
H νεοϋορκέζικη κουλτούρα θεωρείται από μόνη της μια κατηγορία την οποία πολλοί επιστήμονες, λογοτέχνες αλλά και local editors μελετούν από τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης της σαν πόλη. Η πιο γνωστή και εμβληματική μορφή της Νέας Υόρκης, εδώ και 5 δεκαετίες καταγράφει τον παλμό του Manhattan με τον δικό της πνευματώδη τρόπο ακούει στο όνομα Φραν Λίμποβιτς
Η Φραν Λίμποβιτς κατέφτασε στη Νέα Υόρκη από το γειτονικό Νιου Τζέρσι το 1969 σε ηλικία 19 ετών
H ανεπίσημη διάδοχος της Ντόροθι Πάρκερ κάποιοι υποστηρίζουν, τα γραπτά της που εκδόθηκαν στο περιοδικό Interview του Άντι Γουόρχολ την έκαναν διάσημη, αργότερα η φήμη της κατοχυρώθηκε με τις δύο χιουμοριστικές ανθολογίες της
Στο “Pretend it’s a City“, σε κάθε επεισόδιο της έχει διαφορετικό θεματικό άξονα αλλά τελικά όλα γίνονται ένα, παρουσία ενός διαρκώς ξεκαρδισμένου Σκορσέζε. Το θέμα η Νέα Υόρκη και ο μόνιμος εκνευρισμό της καθώς βολτάρει στους δρόμους της αγαπημένης της πόλης και πέφτουν πάνω της καθημερινά άτομα που έχουν πέσει με τα μούτρα στο κινητό τους
Η ίδια ασκεί ακόμα και σήμερα τεράστιο influence και οι ομιλίες της όλα αυτά τα χρόνια κάνουν τον γύρω του κόσμου. Η ματιά της, ο σαρκαστικός τρόπος που παρουσιάζει το κάθε τι που της συμβαίνει δείχνει πως ξέρει την πόλη σαν την παλάμη της και δεν φοβάται να τσαλακωθεί για να πει αυτό που πιστεύει. Αυτό το τελευταίο το κρατάω και χειροκροτώ
Σε κάποιο από τα επεισόδια συναντά τον Σπάικ Λι και αλήθεια τον αφήνει άφωνο μαζί και εμένα, καθώς του αφηγείται ιστορίες που είχε ζήσει τις νύχτες των ’70s παρέα με τον Τσαρλς Μίνγκους και τον Ντίζι Γκιλέσπι. Δηλαδή παρέα με αυτούς τους δύο? Λιποθυμώ. Επίσης ανακάλυψα ότι το 2007 η Φραν Λίμποβιτς μπαίνει στην λίστα με τις 30 πιο κομψές κυρίες της Αμερικής. Την λατρεύω παιδιά.
Παρακάτω 2 από τις πολλές μαγικές ατάκες της. Δυσκολεύτηκα πολύ να διαλέξω
Για τις ένοχες απολαύσεις: «Δεν έχω ένοχες απολαύσεις, δεν είναι ποτέ δυνατόν η απόλαυση να με κάνει να νιώσω ένοχη».
Για την δύναμη της μουσικής: «Κανείς καλλιτέχνης δεν αγαπιέται από το κοινό όσο οι μουσικοί. Δεν υπάρχει καν σύγκριση»
Μετά από όλα αυτά και ένα σωρό άλλα φανταστείτε τι έπαθα όταν έμαθα πως έρχεται στη Στέγη του ιδρύματος Ωνάση για μια συζήτηση με την διευθύντρια πολιτισμού του ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, η οποία έγινε sold out γι’ αυτό και προστέθηκε άλλη μία εμφάνιση της την προηγούμενη μέρα. Ραντεβού εκεί λοιπόν. Στις 14 και 15 Μαρτίου. Και αμέσως μετά πάλι εδώ για να μοιραστούμε εντυπώσεις. Τσιρίζω ήδη.
