Δήλωσα λάτρης της Βαρκελώνης από την πρώτη στιγμή που πάτησα εκεί το πόδι μου.
Και αν έχω 100 λόγους να καταγράψω γιατί σίγουρα ένας πολύ σημαντικός είναι ο GAUDI. H τέχνη του είναι παντού στα αξιοθέατα αλλά ακόμη πιο πολύ στην καθημερινότητα και αυτό για μένα ήταν λόγος για έρωτα κεραυνοβόλο με την Βαρκελώνη.
Δηλαδή η τουριστική Plaça de Catalunya λέω πως δεν είναι απλά ένα ακόμη αξιοθέατο. Επίσης η Plaça Reial που είναι η ανοιχτή πλατεία της La Rambla με αυτά τα απίθανα πολύ ελκυστικά εστιατόρια, τις πολυσύχναστες στοές. Ακόμα και οι φανοστάτες έχουν την υπογραφή του αρχιτέκτονα. Το πιστεύετε ακόμα και αυτά τα περίτεχνα φανάρια δεν σχεδιάστηκαν από άλλο παρά από τον Γκαουντί που τότε ήταν νεαρός και αυτή ήταν η πρώτη του δουλειά αμέσως μόλις αποφοίτησε.
Κλείνω τα μάτια μου και κάνω βόλτες σε πλατείες και δρόμους κάθομαι σε παγκάκια όλα διακοσμημένα από τον Γκαουντί αυτήν την ιδιοφυΐα του Σουρεαλισμού
Ψάχνοντας για την ζωή του έμαθα πως του είχαν προτείνει να μπει στην πολιτική αφού ήταν φανατικός υποστηρικτής της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, ναι από τον 17 αιώνα ο αγώνας για την Καταλανική ανεξαρτησία ήταν ζωντανός,
Στην πορεία έμαθα πως ο Νταλί τον λάτρευε.
Και οι δύο καταρχήν ήταν Καταλανικής καταγωγής. Είχαν μια μοναδική άποψη στην τέχνη τους.
Ο Νταλί όταν μίλησε για τη Σαγράδα Φαμίλια, είπε ότι θαυμάζει θαυμάζοντας την βρώσιμη ομορφιά της προτείνοντας να διατηρηθεί κάτω από έναν γυάλινο θόλο για να διατηρήσει αυτό το παράξενα εκπληκτικό κτίσμα.
Όμως ο Γκαουντί δεν είχε μόνο θαυμαστές, ο Πικάσο τον μισούσε. Λογικό θα πει κάποιος αφού ως κυβιστής έβλεπε την πραγματικότητα με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Αλλά έφτασε να συγκρίνει τον ίδιο και τη Σαγράδα Φαμίλια με την κόλαση, ω ναι.
Ο κατάλογος με λεπτομέρειες από την ζωή του είναι μεγάλος, όπως για παράδειγμα ότι έμεινε εργένης ως το τέλος της ζωής του ή ότι ήταν χορτοφάγος ή ακόμη και ότι τριγυρνούσε ρακένδυτος σε σημείο να τον χτυπήσει τραμ να τραυματιστεί σοβαρά και κανείς παρά μόνο μετά από 2 μέρες να τον αναγνωρίσει και να τον περιθάλψει, ή τέλος πως δεν ήταν καθόλου καλός φοιτητής στην αρχιτεκτονική.
Σταματώ όμως με τις λεπτομέρειες από την ζωή του, κλείνω τα μάτια και κάνω βόλτες στους δρόμους της αγαπημένης μου πόλης για να τον συναντήσω. Όπως άλλωστε κάνουν εκατομμύρια τυχεροί άνθρωποι που την περπατούν κάθε μέρα.
